Jak tam u Was ze spowiedzią?

[KotBehemot]

Balbinka, pelna racja. Nie ma juz powszechnie niestety w kosciolach ksiezy, ktorzy nie zagubili powolania, nie zapomnieli o co na prawde chodzi w tym ich, jakby nie patrzec, zawodzie. Ksieza zapomnieli, ze sa po to, by zblizac ludzi do Boga. Niestety, bardzo mocno na pierwszy plan w calej instytucji Kosciola wysunal sie jego materialny aspekt, wlasnie ta instytucjonalnosc. I tak, Gizmowa mowie to z doswiadczenia wlasnego. Przez 15 lat obserwowalem kosciol od drugiej strony, bedac z nim w jakistam sposob zwiazany. Zdarzali sie ksieza lepsi i gorsi, znam kilku naprawde dobrych, otwartych, ktorzy jednak porozjezdzali sie gdzies po Polsce. Dzisiaj idac do kosciola - z racji czestej zmiany miejsc zamieszkania w roznych miejscach w kraju - oczekuje spotkania z Bogiem. Zamiast tego nie spotykam sie nawet z ludzkoscia - ta, ktora wyznaje, ze zyje na Jego obraz. Kosciol wypelniaja, smutni, zdenerwowani, obcy sobie ludzie. Tyle jesli chodzi o gloszona przez Kosciol wspolnote ludzi. Zza oltarza msze prowadzi ksiadz, ktory z najwyzszym znudzeniem klepie modlitwy, ktore juz dawno stracily sens. Ide do konfesjonalu, wierzac w slowa KKK, na spotkanie z Bogiem w postaci Jezusa. Chcialbym porozmawiac z nim nie tylko o grzechach, ktore dobrze zna, tylko o powodach, dla ktorych je popelniam, jak moglbym sie zmienic, by stac sie lepszym czlowiekiem. Zamiast tego oburzone slowa spogladajacego ze zniecierpliwieniem kaplana spogladajacego na kolejke za mna: "A gdzie tu grzech, wymieni pan te grzechy?!"
Nigdy nie spotkalem sie za to z kwestia molestowania, czy nieslubnych dzieci. Mysle, ze mlody facet idac do seminarium powienien miec juz swiadomosc, ze bedzie mu piekielnie ciezko. Ponos, czlowieku, konsekwencje swoich decyzji! Z drugiej strony, jesli juz musi taki facet sie gdzies wyzyc, to lepiej niech faktycznie ma te rodzine i bedzie potrafil jakos pogodzic obowiazki ksiedza i ojca, jesli matce to nie przeszkadza, a nie zabiera sie za dzieci.
I ponownie, Gizmowa: Kwestia wierzacy - niepraktykujacy. Jestem wierzacy, wierze w Boga, wierze, ze ustanowil on Kosciol, ale tym gorzej dla samego Boga. Jak to mozliwe, ze dobry, kochajacy Bog ma na ziemi takich slabych, malych ludzi za obraz. Ulomnosc ludzka - rozumiem, ale bez przesady. Kosciolowi juz dawno zatarly sie granice, w swojej dumie i zadufaniu prowadzi sam siebie do zniszczenia. Jak powiedzial Gabriele Amorth, glowny egzorcysta Watykanu: Glowne pole dzialania szatana to jest wlasnie Kosciol od wewnatrz. Pokusom nalatwiej poddaja sie wlasnie ksieza.
Szkoda i zal...

[Cassablanca]

Do spowiedzi chodzę dwa razy do roku: przed Wielkanocą i przed Bożym Narodzeniem. Myślę, że jest to wystarczająco.

[floo]

Byłam u spowiedzi po bardzo długiej przerwie wszak dlatego też wybrałam sobie odpowiedniego księdza który znany jest z łagodnych spowiedzi (a po co mi stres)
i było bardzo miło...

Za miesiąc następna spowiedź

[moreover]

W czasach podstawówki i gimnazjum chodziłam do spowiedzi co miesiąc, wydaje mi się że duży wpływ miała na to nasza katechetka, która była bardzo rygorystyczna, ale też i moi rodzice.
Obecnie chodzę do spowiedzi o wiele rzadziej. Średnio 3-4 razy w roku. Przede wszystkim przed Świętami.

Ostatnio też rozmawiałam ze znajomymi właśnie na tematy związane z religią i kościołem, i kolega zadał ciekawe pytanie, mianowicie:
"Jak to jest kiedy popełni się grzech, chce się z niego wyspowiadać, ale się go nie żałuje. Czy wtedy spowiedź ma sens" ?
Tak ostatnio myślałam o tym i sama nie wiem jak odpowiedzieć na to pytanie.

[yakamoz]

moreover napisała:

"Jak to jest kiedy popełni się grzech, chce się z niego wyspowiadać, ale się go nie żałuje. Czy wtedy spowiedź ma sens" ?

Można się wyspowiadać, ale spowiedź nie ma najmniejszego sensu. Jednym z warunków jest ŻAL ZA GRZECHY.

Jak w mojej parafi był ks. Adam byłam u spowedzi 2 razy w miesiącu. Takiego księdza życzę wszystkim. Teraz aż wstyd się przyznać ale długo nie byłam.
Uważam generalnie, że spowiadać trzeba się według własnego sumienia. Chodzenie do spowiedzi "bo wypada" dla mnie mija się z celem. Tak samo jak odwalenie spowidzi na zasadzie: pójdę, wysłucham i zapomnę. Spowiedź to sakrament - do tego trzeba się przygotować.

[lila1980]

Ja myślę że spowiedż to największa szczerośc na jaką stać człowieka co do oceny własnej osoby i własnego życia. I niekoniecznie słowa te powinny być kierowane do księdza. Jeżeli jesteśmy w stanie wypowiedzieć je z żalem czy pomyśleć o tym to już jest sens spowiedzi zachowany...

[Akoya]

Nie odpowiada mi forma spowiedzi -tej która jest praktykowana.Klęczę przed księdzem który patrzy przed siebie i sprawia wrażenie jakby był nieobecny a ja wysilam się żeby mówić do kratki i nie wiem czy słucha czy nie.Kończę i czekam a on pyta czy chodzę do kościoła ,komunii.Dostaje rozgrzeszenie i odchodzę i nic nie czuję poza złością
Dawniej jak wszystko było tabu,ksiądz był tym "kimś" było inaczej .Szło się do niego jako kogoś naprawdę świętego.Teraz po tych wszystkich informacjach dotyczących księży widzę to inaczej.Mam co raz większy opór przed spowiedzią

[esiane]

Ja osobiście dawno nie byłam, ale nawet do tej pory rodzice ( gorliwi katolicy ) próbują mnie przekonać do spowiedzi co miesiąc. Do mnie kościół nie przemawia. Niestety. Rodzice tego nie rozumieją, a ja nie chcę im robić przykrości i mówię, że chodzę do kościoła ; )

[Monia :)]

U spowiedzi byłam kilka razy w swoim życiu i nigdy, ale to nigdy nie wyznałam przed księdzem wszystkich moich grzechów, nawet jeśli chodziło o typowo dziecięce "grzeszki". Nigdy też nie żałowałam np tego, że opuszczam niedzielne msze, a spowiadałam się z tego za każdym razem. Dlatego w moim przypadku idea spowiedzi nie ma najmniejszego sensu, ale oczywiście wierzę, że są ludzie, którym przynosi to dużą ulgę i jest w stanie pomóc.
Do spowiedzi w swoim życiu na pewno już nie pójdę, ponieważ dla mnie co jak co, ale seks nie jest grzechem, a już na pewno grzechem nie jest stosowanie antykoncepcji! W tym wypadku, biorąc to za coś niemoralnego Kościół jest po prostu głupi. Przepraszam, ale inaczej nie mogę tego nazwać.
Jestem tylko ciekawa, czy wszyscy księża regularnie przystępują do spowiedzi i czy wyznają szczerze wszystkie grzechy. Naprawdę w to wątpię.
Ostatnio dowiedziałam się na przykład, że były proboszcz z mojej parafii, który został wydalony za "życie w związku homoseksualnym" przebywa obecnie w areszcie, oskarżony o pedofilię. Drugi ksiądz, z tej samej parafii "po cywilnemu" ubiera się w skóry, jeździ sportowym samochodem i ma dziewczynę, o której wszyscy wiedzą. Trzeci przez kilka lat był w związku z kobietą, a kiedy urodziło im się dziecko wystąpił z Kościoła. Były proboszcz katedry w moim mieście ma dzieci i wnuków.

[irishangel]

Byłam kilka dni temu i od razu mi lżej na sercu:).

[esiane]

Na samym początku mojej przygody ze spowiedzią też czułam jakby lekkość na sercu, gdy odchodziłam od konfesjonału, ale dziś uważam, że to po prostu słowa, które ksiądz wmawiał nam w szkole jakoby spowiedź miała działanie oczyszczające. Teraz tego nie czuję, wiec nie chodzę

[adzia88]

Ja się zraziłam przed Wielkanocą i chyba prędko sie nie wybiorę...

[XYZB]

Nie przystąpię do spowiedzi już nigdy. Powiedziałam spowiednikowi , że nie byłam u spowiedzi przez ..... a on mi na to " stoisz u bram piekieł wiesz co Cię czeka!"Odeszłam od konfesjonału nie mówiąc nic . Nie otrzymałam rozgrzeszenia. I nie potrzebuję go od księdza. Wiem że nie jestem złą osobą i Pan Bóg to widzi. Ja spowiadam się przed Nim w moim sumieniu , to On słyszy i wie, że mam potrzebę powiedzieć Mu , Panu Bogu, co zarobiłam żle i że więcej tego nie zrobię (albo i nie).
Ale mimo wszystko, Ksiądz Proboszcz wie o tym że nie przystępuję do spowiedzi, odwiedza mój dom, jest mile w nim widziany podczas kalendy tylko i wyłącznie.

[adzia88]

XYZB no własnie podobnie mialam. Podczas mojej spowiedzi książę jakby mógł, to by mnie otwarcie dz**** nazwał

[XYZB]

[b]adzia [b]miałyśmy podobne doświadczenia.I nie widzę nic budującego w opowiadaniu swoich "złych" uczynków spowiednikowi.
W moim sumieniu "wyznaję" swoje grzechy i nie potrzebuję pośrednika.
Wiem , co zrobiłam żle, a co dobrze. Wiem, że Pan Bóg to docenia. Ale ludzie, sąsiedzi, współpracownicy ,nie doceniają ale oceniają : jak chodzisz ubrana, o której godzinie wracasz z pracy, czy głośno puszczasz muzykę, jakiej muzyki słuchasz???......