Jak wyglądają Wasze kłótnie w związkach?

[Majek]

U mnie kłótni raczej nie ma. Jak już o coś się sprzeczamy to jest wymiana zdań, ale taka bez wyzywania. Potem przez jakiś czas nie odzywamy się do siebie, każdy siedzi w innym pokoju ale w końcu jedno z nas mięknie i godzimy się. Trwa to przeważnie ok pół godziny.
Cichych dni wcale nie mamy, bo mi jest szkoda czasu i życia na to by nie odzywać się do kogoś kogo kocham.

[asyfob]

ja z żadnym swoim mężczyzną jeszcze się nigdy nie pokłóciłam:) jak jest problem rozmawiam, jak jestem zła ostrzegam
czasem któryś się denerwował bardziej że ze stoickim spokojem mówię do niego spokojnym tonem po tym jak on się uniósł, ale po chwili dochodził do wniosku że to bez sensu i przyjmował mój sposób, tak więc zero stresu, zero cichych dni tylko uśmiech i stalowe nerwy;D

[Wikta]

W moim przypadku awantury wyglądają mniej więcej tak: ja zaczynam jeśli mam zły humor. Czepiam się praktycznie o wszystko. Następnie kilka dni ciszy i normalnie rozmawiamy. On nigdy nie zaczyna awantur. Może to głupio zabrzmi ale od kłótni w tym związku jestem ja

[Silwa]

E tam przecież musisz się mieć czego uczepić , więc On nieświadomie wszyna te kłótnie
Właśnie tak myślę, ze u mnie podobnie jak u Ciebie, jak mnie coś najdzie to z igły potrafię zrobić widły

[Wikta]

On wogule nie uczestniczy w tych kłótniach ja się wściekam ile tylko mogę a on odpowiada czasami jakby to była zwykła rozmowa.

[Patka]

Wikta napisała:

W moim przypadku awantury wyglądają mniej więcej tak: ja zaczynam jeśli mam zły humor. Czepiam się praktycznie o wszystko. Następnie kilka dni ciszy i normalnie rozmawiamy. On nigdy nie zaczyna awantur. Może to głupio zabrzmi ale od kłótni w tym związku jestem ja

Jakbym o sobie czytała.

[amanite]

He he. My z moim S. kłócimy się często, a to dlatego, bo oboje mamy cięęęężkie charakterki. I oboje jesteśmy uparci jak osiołki:P
Ale jak się pokłócimy, to dużo na siebie krzyczymy, potem parenaście minut milczenia i jest OK:)
Niedawno pokłócilismy się o to, że nie wyjechałam z miejsca parkingowego tak jak on chciał, tylko po swojemu, no i oczywiście się zablokowałam tak, że on musiał potem kombinowac sam żeby wyjechać
Teraz mi się chce śmiać z tego, ale wtedy byłam nieźle wkuta, bo gdyby mi tak nie marudził, to bym wyjechała, tylko przez niego się zestresowałam:P

[esiane]

Na szczęście nie kłócimy się często. Jeżeli już to są już jakieś moje fanaberie; ) Z reguły te sprzeczki wynikają z jego też zazdrości, a w szczególności jak się napiję, to wystawia mi kawę na ławę ; )

[Samurajka]

Majek napisała:

U mnie kłótni raczej nie ma. Jak już o coś się sprzeczamy to jest wymiana zdań, ale taka bez wyzywania. Potem przez jakiś czas nie odzywamy się do siebie, każdy siedzi w innym pokoju ale w końcu jedno z nas mięknie i godzimy się. Trwa to przeważnie ok pół godziny.
Cichych dni wcale nie mamy, bo mi jest szkoda czasu i życia na to by nie odzywać się do kogoś kogo kocham.

Kurcze, u mnie tak samo, mam bardzo podobne podejście do tych cichych momentów. Zwykle to ja wyciągam rękę na zgodę.

[na-sen]

Najczęściej kłócimy się na spokojnie, jeśli już w ogóle. Nie jesteśmy idealni, ale raczej po prostu szczerze ze sobą rozmawiamy i idziemy na kompromis, niż się kłócimy. Częściej to ja jestem zła, ale po paru minutach już najczęściej dochodzę do wniosku, że to przecież nie jest tak ważne, żeby się kłócić i złościć.. Staram się nie robić z igieł wideł.

[Aikaterina]

My jak sie klocimy to najczesciej ja sie bardziej denerwuje i wychodze. Po tym albo on przychodzi do mnie albo ja do niego i po sprawie. Jestem zdania, ze warto wyrzucic to z siebie, cos ustalic i koniec, natomiast nigdy nie kisic w sobie ani nie udawac, ze jest ok, podobnie jak nie nalezy sie zbyt dlugo dasac.

[monika24]

U nas to różnie wygląda,ponieważ ja mam bardzo donośny głos ,staram sie unikać kłótni bo jak " rykne " to cały blok mnie słyszy:)
Ale nie da sie uniknąć sporów w związku, jeżeli już do tego dojdzie starmay sie rozmawiac. rozwiązac problem razem.

[ewa0302]

Wikta napisała:

On wogule nie uczestniczy w tych kłótniach ja się wściekam ile tylko mogę a on odpowiada czasami jakby to była zwykła rozmowa.

Idento.

Wkurza mnie to!
Ja się wydzieram i wydzieram, a A. siedzi sobie spokojnie (jakby nieobecny).
I zawsze muszę pytać: "Co nie masz nic do powiedzenia??!"
A On siedzi, może czasem coś odpowie, jakby czekał aż skończę swoją paplaninę.
Wkurza mnie to bardziej niż zazwyczaj powód całej awantury w której tylko ja biorę czynny udział.
Mówiłam mu to nie raz, ze jak by się też troszkę powydzierał to by było szybciej (nie irytował by mnie wtedy tak bardzo - co zawszę przedłuża mój wykład).

[Vacanza.]

A ja nie wiem, jak wyglądają nasze kłótnie, bo jeszcze nigdy się tak na prawdę nie pokłóciliśmy
I dobrze

[meskalina]

My też się raczej nie kłócimy. Ale kiedy zgłaszam do niego jakieś pretensje, to on siedzi, milczy i widzę, że zagryza się w sobie. A potem jest ok. On zazwyczaj wybucha, ma do mnie pretensje nie wiadomo o co, i po jakimś czasie od kłótni zaczynam go cytować i się z niego nabijać. Ogólnie - zawsze na końcu obracamy kłótnie w żart.