Nastolatki

[pl35]

Joanna - wytrwałości w przetrzymywaniu .
Ale masz w zupełności rację - powinny być kursy lub lektury obowiązkowe dla rodziców - czasami taka książka potrafi ułatwić życie.

A do Rzymu jak tylko będziesz miał możliwosć to jedz - rozerwiesz się, odpoczniesz i pojesz dobrych rzeczy .

[agatka1984]

Joanno brawo. Nie daj się. Tylko teraz to już musisz wytrzymać, nie możesz jej ulec, bo pokażesz, że może ci wejść na głowę

[Gat]

Przez sześć dni świat się nie zawali a chwilowe oderwanie sie od codziennych problemów może wszystkim wyjść na dobre.

[JoAnnA]

Chyba sie zdecydujemy na wycieczkę, ale jeszcze nie znam terminu. Córcia mięknie powoli, powiedziała,że posprząta w sobotę. Ciekawe czy dotrzyma słowa..?

[Gat]

Jedźcie, jedźcie, dzieci muszą widzieć, że też macie prawo do przyjemności, że rodzice też są ludźmi

[agatka1984]

Joanno sama głośno wyrażona chęć posprzątania to już jest chyba jakiś postęp, prawda?

[Edzia]

JoAnnA napisała:

Tłumaczę jej ciągle ,że jak np robię pranie to piorę też jej rzeczy, a nie tylko swoje, więc ona może wynieść nie swoje śmieci .Uff nieustanna walka!!!

to mi trochę przypomina dyskusję na temat sprzątania z moim mężem

Poza tym nie mam jeszcze dzieci w tym wieku, ale z tego co pamiętam ja w wieku lat 14-16 przechodziłam przez ogromną burzę hormonów, wszystko pojmowałam jakoś inaczej niż dorosli, zwłaszcza rodzice dlatego wiem, że to przejdzie

[mexaa]

Jak to sie mowi male dzieci maly klopot , duze duzy i to sie naprawde sprawdza.Moj syn w wieku 15, 16 lat naprawde byl nie do wytrzymania wszystko u Niego bylo na nie .Opadaly mi rece i nijak sie nie moglam z Nim dogadac .Teraz syn ma prawie 19 lat i zmiana jest o 180 % moge z Nim porozmawiac jak z kims naprawde doroslym i czasami swoimi trafnymi pogladami mnie zadziwia .Takze mysle ,ze taki bunt nastolatkow to cos normalnego i cale szczescie jest przejsciowe .

Dołączone po 6 minutach 23 sekundach:

Chcialam wyslac fotke syna tylko nie bardzo wiem gdzie mam ja wkleic ?

[MeYa]

mexaa napisała:

Jak to sie mowi male dzieci maly klopot , duze duzy i to sie naprawde sprawdza.Moj syn w wieku 15, 16 lat naprawde byl nie do wytrzymania wszystko u Niego bylo na nie .Opadaly mi rece i nijak sie nie moglam z Nim dogadac .Teraz syn ma prawie 19 lat i zmiana jest o 180 % moge z Nim porozmawiac jak z kims naprawde doroslym i czasami swoimi trafnymi pogladami mnie zadziwia .Takze mysle ,ze taki bunt nastolatkow to cos normalnego i cale szczescie jest przejsciowe .

Dołączone po 6 minutach 23 sekundach:

Chcialam wyslac fotke syna tylko nie bardzo wiem gdzie mam ja wkleic ?

Ojej ja jestem w wieku Twojego syna .

[mexaa]

MeYa mi to absolutnie nie przeszkadza kurcze ja sama sie czuje jak nastolatka chyba los sie pomylil i za wczesnie sie urodzilam

[MeYa]

To extra ! i tak ma być . Jak w "zwariowanym piątku" mala zamiana ról .


Co do tematu to nie tyle, co kwestia wieku ale i wychowania. My mamy w zasadzie słuchaliśmy zawsze. Nie stosowała żadnych stalinowskich metod itp. jakoś tak po prostu... . Nie cierpię się z nią kłócić i mogła bym ją na rękach nosić. Jest dla mnie jak najlepsza funfela. Wolę z nią chodzić na zakupy (ubrania itp.) niż z znajomymi... Lubię strasznie położyć się koło mamy i razem czytać książkę (czasem śmiesznie jest jak ja chce już dalej, a ona wisi jeszcze w połowie albo na odwrót). ehh

[mexaa]

Meya to super ,ze masz z mama takie fajne relacje Mysle ,ze faceci sa jednak troszke inni .Choc teraz naprawde super sie dogaduje ze swoim synem i o wielu sprawach mozemy pogadac a nawet cos razem organizowac kiedys wydawalo mi sie ,ze to bedzie niemozliwe

[Sweet]

Ja doskonale pamietam swój wiek dojrzewania.Niepotrzebne dyskusje z mamą i przekonywanie do swoich racji.Często kłótnie i pyskowanie.
Pamietam jak nie miała dla mnie nigdy czasu,dlatego może między nami nie było nigdy dobrych relacji.
Kiedyś przy okazji rozmowy o moich dzieciach śmiejemy sie z tego,przepraszam ją za tamto...
Ona z uśmiechem mówi"że zawsze byłam grzeczna"
Czuje się rozgrzeszona.
Chciałabym tak powiedzieć kiedyś o swoich dzieciach jak zapytają.

[janka]

Mi było trudno pogodzić się ,że moje dzieci są juz takie duże i o dziwo mają jakieś zdanie.
Problem dojrzewania jest zawsze i nieunikniony,nie odkryłam nic nowego, Lecz ,to było moje motto w wychowywaniu dzieci. Buntowały sie bardzo .

Jak przez ,to przeszłam ,to pytanie teraz sobie zadaję i nie wiem jak mam odpowiedzieć,gdy syn ma 31 lat ,a córka 28 lat. Okres dojrzewania był dla moich dzieci trudnym czasem ,bo w tym czasie przyprowadzaliśmy się trzy razy. Była zmieniana szkoła ,zmienione towarzystwo .Jakoś się udało .Widocznie nie odwróciło się ,to na niekorzyść. Nie chcę sugerować ,ażeby zaraz sie przeprowadzać ,bo ,to dobre lekartwo. U mnie zmuszała do tego sytuacja.
Zastosowałam w domu układ ,pomagasz w domu i uczysz się ,to masz wiekszą swobodę w domu.Jesteś na tyle odpowiedzialny ,że mogę Tobie zaufać , na pójście na dyskotekę (do godz .22:00),czy iść do kolegi i koleżanki.

Dużo rozmawiałam. Kiedyś usłyszałam w radio wypowiedź psychologa ,że wystarczy 20 minut rozmowy z nastolatkiem ,nie o szkole ,ani pretesji ,że czegoś nie zrobiło ,ale zainteresowanie sie jego problemami ,to 1/4 sukcesu . Wszystkim tego życzę.
[/img]

[joana]

Witam serdecznie.Jestem mamą 14-letniego syna.Trudny wiek...Dopiero teraz zdałam sobie sprawę , ile kosztowało moich rodziców wychowanie mnie i mojego rodzeństwa.