Rozmowa a patrzenie w oczy

[Artifficial_Minds]

Ja patrzę i lubię jak mi patrzą
Nawet na szkoleniach siadam tak aby widzieć wykładowcę i skupić na nim uwagę.

Uważam, że jest to objaw szacunku w stosunku do rozmówcy.

[Anielica]

Przyłączam się - powinno się patrzeć w oczy, choć nie 100% czasu, bo to też męczące.. i dla nas i dla rozmówcy. Ale zdecydowanie większość

[Kinia@]

Ja takze jestem za patrzeniem w oczy podczas rozmowy, jak juz wspomniano ja tez uwazam to za wyraz szacunku.

[macabre]

Mnie naprzykład patrzenie w oczy krępuje. Dzisiaj nawet gadałam o tym z dziewczynami z klasy, że to czasem jest odbierane jak natarczywość.
Mi jest np. niedobrze jak ktoś w kółko wgapiony jest w moje oczy. Czasem mam wrażenie, że się zapatrzył i nie słucha mnie
Zazwyczaj rerkam tu i tam.

[smile]

Na pewno nie cały czas bo takie zachowanie pasuje raczej do intymnych wyznań bądź szczerych rozmów pomiędzy dwoma bliskimi osobami,
ale kontakt wzrokowy uważam z szacunku dla rozmówcy powinno się podtrzymywać podczas rozmowy, nawet po to, by druga osoba nie miała wrażenia, że mówi do ściany.
Kiedy spotykam się z takim odbiorem mam odczucie, że osoba, z którą rozmawiam nie jest szczera i nie mówi tego, co na prawdę myśli.
Lub, że nie chce rozmawiać.
I nie wynika to z mojego uprzedzonego nastawienia do tej osoby, bo często są to ludzie, z którymi rozmawiam po raz pierwszy w życiu.

[tatiana]

Ja zawsze patrze prosto w oczy podczas rozmowy i nie wyobrazam sobie inaczej.Skoro mówie do kogos to tym samym okazuje mu szacunek i poswiecam mu swoja uwage skupiajac sie tylko na nim.

Bardzo ale to bardzo nie lubię kiedy ktos ze mną rozmawia i rozglada sie na boki unikajac mojego wzroku.Czuje sie jakby mnie olewał,nie lubił,cos ukrywał.To jest tak zwana "mowa ciała.To co mówimy to 20% przekazu,reszta to nasze ciało.Ono mówi samo za siebie.Niektórzy ludzie nie mają swiadomosci swojego ciała i sie usmiechają i słodza a i tak widac ze cos jest nie tak skoro blądza wzrokiem po scianach.Jesli rozmawiam z kims to z nim a nie ze scianą.Uwazam ze to nieelegancki zwyczaj.

[Mike]

To niedobrze bo jestem nieśmiały i staram się nie patrzeć w oczy na poczatku znajomości póżniej juz lepiej jak się atmosfera troche rozluźni musze poćwiczyć nad tym...

[squirrel's]

Oczywiście, że tak!
to jest oznaka szacunku, skupiania uwagi na innej osobie, nie zaprzątania sobie głowy w danym momencie czym innym - pokazanie, że zależy nam na danej osobie. Sama lubię jak ktoś poświęca mi uwagę, takie rozproszenie może czasami wybić z rytmu, albo sprawia wrażenie mówienia 'do ściany'.
Ja zawsze kiedy tylko mogę utrzymuję kontakt wzrokowy i dobrze na tym się wychodzi, zawsze się ma większy 'respekt' dla takiej osoby.
No ale w sumie nie zawsze chce się z kimś rozmawiać, więc wtedy nie.. w sumie zawsze są wyjątki od reguły ;p

[ptycha]

Gdzieś kiedyś czytałam na ten temat i dowiedziałam się, że najbardziej denerwujące dla rozmówcy jest patrzenie na nos. Poza tym powinno się patrzeć w oczy, jednak od czasu do czasu przenieść na chwilę wzrok na jakiś przedmiot, żeby rozmówca czuł się komfortowo.

[sylla]

Uważam , że jeżeli się patrzy rozmówcy w oczy to okazuje się mu szacunek . Myślę też , że tylko patrząc w oczy można przeprowadzić szczerą rozmowę.
Ostatnio jak byłam u teściowej na kawce to zauważyłam , że nie patrzy mi prosto w oczy . Zerka a to do garnków a to w okno. No i jak myślicie ? Jak to wyglądało? Oczywiście od razu było widać (przynajmniej z mojego punktu widzenia) że rozmowa jest na odczepnego. Przyjechałam, no niech będzie. Pewnie nie wypadało mnie wygonić . A rozmowa jako taka musiała się odbyć . No bo trudno siedzieć w milczeniu i pić kawę .
Sami widzicie . Moja teza się potwierdza!

[asyfob]

Zawsze patrzę w oczy rozmówcy, oczywiście bez przesady, co jakiś czas spojrzę w inną stronę żeby nie peszyć drugiej osoby:). Zresztą nie raz miałam już problemy z tym jak szłam i rozmawiałam i nagle jakiś słup, znak drogowy czy donica na mnie wpadły;D

[Angel]

Ja również jestem za patrzeniem w oczy przy rozmowie, nie lubię jak ktoś patrzy mi się na włosy czy coś innego,
Ja przy rozmowie również patrzę w oczy,

[Mayurri]

Lubię gdy ktoś ze mną rozmawia i patrzy mi w oczy. Traktuję to jako oznakę, że interesuje go o czym mówię. Wiadomo, nie da się patrzeć bez przerwy w oczy, więc ucieczka wzroku gdzie indziej na chwilę jest w porządku.

Choć miałam kiedyś takiego znajomego, który przy każdej okazji patrzył mi się głęboko w oczy, nie tylko przy rozmowie. Było to jak dla mnie zbyt wnikliwe i bardzo męczące. Gdy szliśmy obok siebie wiedziałam, że on ciągle na mnie patrzy i próbuje patrzeć mi w oczy. Męczące.

[na-sen]

Rzadko kiedy patrzę w oczy, nie mogę się skupić. Przeszkadza mi to dopiero, gdy ktoś mnie tak samo traktuje i staram się to zmienić..
Ja się często czerwienię,jak mówię, może dlatego nie nawiązuję kontaktu wzrokowego..

[brunecia]

A ja zawsze patrze w oczy. Nie wiem, jakoś tak mam. Czasem też się peszę i uciekam gdzieś wzrokiem.