Rozmowa a patrzenie w oczy

[Majek]

Chodzi mi dokładnie o to czy przy rozmowie z kimś patrzycie danej osobie prosto w oczy, czy zwracacie uwagę na co patrzy Wasz rozmówca - i nie chodzi mi o spuszczanie wzroku czy patrzenie gdzieś na boki (co jest powszechnie znane jako oznaka peszenia się, czy nieszczerości). Ale chodzi mi o patrzenie w same oczy.
Do założenia tematu zainspirowała mnie dziś rozmowa z jedną z moich menagerek w pracy. Patrzyła się na moje kolczyki, co mnie denerowało, bo przy każdej rozmowie to raz patrzyła mi w oczy, to znów na kolczyki. I chyba bym zrozumiała gdyby np. coś wspomniała o tych kolczykach, ale nie zrobiła tego. Wtedy rozmowa mogłaby zejść na inny tor, a tak to rozmawiałyśmy o pracy a to jej patrzenei denerwowało mnie coraz bardziej.
Podobnie denerwuje mnie gdy moi rozmówcy patrzą na inne częście twarzy jak np. zęby, czoło, grzywka/włosy etc. Tzn mogą zerknąć raz czy dwa, ale nie tak żeby zamiast w oczy co chwilę patrzeć się w ten inny punkt.
A jak to jest u Was? Zwracacie na to uwagę, czy tylko ja jakaś taka czepialska jestem i denerwuje mnie to?

[Jowita]

Majek, no nie lubię i już.
Wyobrażam sobie od razu, że lustrowanie ma na celu wyłapanie niedoskonałości. Czasem nawet potrafię zapytać, dlaczego ktoś mi się tak wnikliwie przygląda.
Przyznaję się bez bicia, że po tym względem jestem czepialska.

Żeby Cię jednak pocieszyć, że nie tylko my tak mamy, to Ci powiem, że już nie raz słyszałam, że to kogoś denerwuje.

[z1utka]

Hmmm. Sama dokładnie nie wiem. Przeważnie patrze w oczy. Ostatnio nosiłam na ustach obrzydliwą opryszczkę i gdy rozmawiałam z ludźmi widziałam jak patrzyli na nią, to było strasznie peszące . To tak samo gdy rozmawiasz z kolegą i widzisz jak zerka na Twoj dekolt.

[mari_cruz]

A ja właśnie nie patrzę cały czas w oczy rozmówcy. I nie jest to świadomy wybór. Po prostu nie umiem skupić się na czyichś oczach, zawsze patrzę za to na usta. Może jakoś sobie tym sposobem pomagam w rozumieniu tego, co do mnie mówi? Nie wiem, ale spotkałam już wiele podobnych osób. I wcale nie badamy linii i barwy ust:]

[Majek]

Jowita ja czasem też zapytam, bo myślę, że jestem brudna czy mam coś na włosach itp.
Cieszę się, że nie jestem w tym sama.

[Jowita]

Majek napisała:

Jowita ja czasem też zapytam, bo myślę, że jestem brudna czy mam coś na włosach.

Ja pytam tylko wtedy, jak ktoś nie tyle patrzy co się czemuś dłużej przygląda - tak wnikliwie. Nie robię tego oczywiście złośliwie, ale dlatego, że źle się z tym czuję.
Biorę również poprawkę na to, że ktoś może ma po prostu taki wyraz twarzy, jakby ciągle się na coś gapił.

[Zuzka]

Majek napisała:

Jowita ja czasem też zapytam, bo myślę, że jestem brudna czy mam coś na włosach itp.
Cieszę się, że nie jestem w tym sama.

Ja tez tak mam i tez nie mam problemu zapytac, bez znaczenia z kim rozmawiam.

A ja to prosto w oczy, bez bladzenia po twarzy.

[smaluszek]

Nie lubię rozmawiać jak nie mam z kimś kontaktu wzrokowego. Nie lubię rozmawiać z kimś, kto jest na przykład w ciemnych okularach i nie wiem gdzie się patrzy. Wkurza mnie to, kojarzy mi się z brakiem zainteresowania i szacunku dla rozmówcy.

[Majek]

Uważam, że jeśli ktoś wnikiliwe patrzy się w jakiś tam konkrenty punkt (np. na mojej twarzy, czy jak np. w te moje kolczyki nieszczęsne), to możnaby w rozmowie wtrącić coś na ten temat i to chyba wynikać powinno z grzeczności tego rozmówcy.

[Van'yess]

Hmmm...szczerze mówiąc rzadko patrzę na coś innego niż oczy, czasem tylko na usta - z ust jak np. źle słyszę to mogę odczytać co sie do mnie mówi.
Ale preferuję kontakt wzrokowy - jeśli ktoś podczas rozmowy nie patrzy w oczy to źle się z tym czuję

[Edzia]

Majek sytuacja, którą opisałaś też by mnie denerwowała.

Ja patrzę prosto w oczy, ale jeśli rozmawiam z kimś dłużej, to nie przez cały czas.

Sama najbardziej nie lubię, jak ktoś mnie mierzy wzrokiem z góry na dół.

[Alva]

Ja też nie znoszę, gdy ktoś podczas rozmowy nie patrzy mi się w oczy.
Sytuacja, którą opisała Majek na pewno nie pozwoliłaby mi się skupić na rozmowie i zapewne sama bym się spytała, co ją tak zaciekawiło w tych kolczykach.
Poza tym nie mam w zwyczaju tak się zachowywać rozmawiając z kimś i oczekuję tego samego od mojego rozmówcy.

[landrynka1732]

Ja zawsze patrzę w oczy i lubię jak ktoś się tym odwzajemnia. Przeważnie jak ktoś patrzy w inne miejsce np na kolczyki, zapytałabym: ładne mam kolczyki? Albo czy podobają CI się moje kolczyki?...
uważam, że szczera rpz,pwa wymaga kontaktu wzrokowego .

[Gwiazdeczka]

Mnie też bardzo denerwuje jak z kimś rozmawiam, a ta osoba nie patrzy mi w oczy.

[Oczko]

Staram się patrzeć rozmówcy w oczy i tego samego oczekuję od drugiej osoby. Jeśli jej wzrok błądzi gdzieś, na jakiś element mojej garderoby czy część ciała to odnoszę wrażenie, że coś jest nie tak. Mam też wrażenie, że osoba ta nie jest ze mną szczera lub ignoruje to co ja do niej mówię.